De tocht begon koud maar mooi,
maar er was na 5 km horeca. Cappuccino met appeltaart met slagroom. Leuke tent. Daarna helaas geen horeca meer. En daarna ontmoeten we twee wandelaars die ook deze route liepen maar dan ieder weekend. De route werd omgeleid omdat er een brug verdwenen was. En wij namen toch maar een pauze in de openlucht. Op een Wierd (Terp) stond een kerkje die vaak geschilderd werd in het verleden (1920 bv) en nu vaak gefotografeerd.
In Groningen aangekomen werden heel aardig ontvangen door een vrouw die bij het grafisch museum werkte. Mooi ingericht en deze keer gerieflijk. Gezellig koffie gedronken en daarna naar het eetcafé Lambiek op de hoek waar ze voor 10 euro heerlijke maaltijden serveerden, wij een Witloflasagne met gorgonzola en gebakken aardappelen met mayonaise. Ach, het leven is nog zo slecht niet. Hierna wat herstelwerkzaamheden aan de schoen. Doordat een veter niet goed was, was de schoen te ruim. Opgelost. Maar toch, op het lijstje voor de volgende Camino, reserve veters. En ik bleek i.v.m. gewichtsbesparing een dunner Zwitser zakmes te hebben meegenomen, maar zonder schaartje. Voor de komende Camino dus weer even omruilen. Mijn hoofdlampje welke ik niet kon vinden bleek bij navraag in Pieterburen achtergebleven. Dus even ophalen aan het eind van deze tocht. Tip voor de volgende Camino, de fietslampjes aan de rugzak zijn meer dan voldoende om 's nachts de kamer te verlichten. Dus geen echte zaklantaarns mee maar gewoon extra super klein en lichte fietslampje mee. Rood stoort ook minder 's nachts! We leren bij. Zo is Hetty overgelukkig met een vilten dun jasje. Die gaat vaker mee. En, als mijn rugzak wat scheefhangt draagt hij beter, dus, tip voor mij, iedereen die begint te zeggen dat mijn rugzak wat scheefhangt vriendelijk bedanken voor de tip en niets doen.
Tot zover maar weer.