Laren - Vorden, 11 februari 2019

Als u dit leest liggen wij al uit te rusten in bed. 13 wandeletappes gelopen en vandaag de laatste. Vandaag vertrokken bij heel aardige mensen op leeftijd. Net als de vorige bieden die al 30 jaar onderdak aan lopers en fietsers. En ook al heeft zij nu nog 20% zicht in één oog en in de ander niets, en is hij geopereerd aan zijn aorta. Ze gaan ermee door. En houden een gastenboekje bij waar ze iedere keer ook foto inplakken van hun gasten.

Vandaag dus de laatste etappe en die verliep bijna helemaal droog met af en toe een lekker lentezonnetje. Het was vaak mooi. Landhuizen te over. Voor het eerst verliepen we ons in het bos en gebruikte de app met route om de snelste weg terug te vinden.

In Vorden, met veel horeca, hebben we onderdak in wederom een tuinhuisje. Deze keer een atelier van een schilder (Hinterding) met bedden, douche, toilet, keukentje, goed vloerverwarming. Bijzonder leuk.

Morgen met trein en bussen naar Pieterburen waar de auto staat. 

We zijn heel tevreden. Het ging goed al hadden we de nodige pijntjes hier en daar. En we hebben genoten van de mooie uitzichten en het wandelen, de sneeuw en de zon en van al die leuke slaapadressen. Minder vonden we de regen en tegenwind en rugzak op het eind van de tocht en de toch weer vochtdoorslag van Hetty haar schoenen. 

Leuk ook jullie commentaar, via de blog of individueel. Dank daarvoor. 

Holten - Laren, zondag 19 februari 2019

Vandaag vertrokken na een sober ontbijt bij mevrouw Paalman. 86 jaar en doet alles nog zelf. Het bed was smal en kort en wij hadden onze slaapzakken van stal gehaald. Wel 5 keer naar de toilet. Dus we sliepen niet perfect. 

Maar vol goede moet met regen en al vertrokken we. Het zat ons mee. Na een anderhalf uur was het droog en dat bleef het. Geen horeca dachten we maar er was een zelfbediening onderweg. Je kon zelf koffie zetten of snickers pakken. En het geld in het potje doen. 

En zoals je ziet hebben we het er naar onze zin. 

Op naar de grootste eik. De eik is uit de 1500 en geheel hol. Ik ga even met de boom knuffelen. Ik ben daarna een geheel ander mens, dat begrijpen jullie.

Toen snel naar Laren voor het etappe drankje en ons vrienden op de fiets adres. Heel aardige mensen in een modern huis. Heel fijn. Nog een paar foto's.

Oja. En voor Carolien. De duikflesmethode en de Zorro methode om de poncho's om te doen.

Eerst Hetty. Duikflesmethode

Daarna Victor: Zorro methode

Hardenberg - Holten, zaterdag 9 februari 2019

We weten nu waarom deze en waarschijnlijk ook de volgende etappes relatief kort zijn. Ze gaan op en neer. En de tegenwind en bospaden maken dat we gemiddeld terugvallen op lage berg gemiddelde van 3,5 km. 

Na onze start kwamen we langs Twilhaar. Een werkkamp voor arbeiders in de dertiger jaren, in de tijd van grote werkeloosheid die daar werkte. Later gebruikt om Joden gevangen te houden. Een klein kamp van 96 mensen. 

Moeilijk weer. Moeten we nu wel of geen poncho aandoen. Uiteindelijk bleef het droog. 

En de raincover kon mooi gebruikt worden om boomstammen mee te bekleden en droog ons broodje op te eten. 

Ommen - Hellendoorn, 8 februari 2019

Na een gezellig ontbijt weer vertrokken. Naar Hellendoorn. Waar kennen we dat van? Uiteindelijk was het de laatste lange etappe. 

Hierna iets korter. Vandaag droog weer maar winderig. Weinig horeca, slechts één keer. En de eerste heuvels en zandgronden. Kortom het was zwaar. Maar wel een mooie omgeving.

Inmiddels zijn we in Twente aangeland. 

De vermoeiende tocht eindigde bij een bijzonder mooi Vrienden op de Fiets onderkomen. Bier, wijn, koffie, ontbijt alles stond klaar. Eigen badkamer. Waanzinnig. Wel veel Mercedessen voor de deur van deze villa maar dat is ze zeker gegund. 

Morgen weer verder. 

Hardenberg - Ommen, donderdag 7 februari 2019

Langzaam begint het lichaam te wennen aan de Camino gang van 20 km route per dag. Vandaag een dag met mooier weer. Zon maar een pittige wind. Ik vroeg me af of we het Pieterpad goed zouden afronden en of daarna de Camino ook goed zou gaan. Ons VODF adres had gelukkig het boek met antwoorden. Het werkt zo, je stelt een vraag en slaat het boek open. Het antwoord werd:

En:

Moeten we nog iets doen vroeg ik:

 Leuk zo'n boek toch. Dan weten we dat vast. Terug naar de route van vandaag. Een mooie route. En de eerste heuvels komen eraan. Voorproefje gehad. Het was genieten al was Hetty vandaag behoorlijk moe. Stoppen bij een Sprookjescamping, gesloten maar we konden wel een kopje koffie kopen, kon dat niet verhelpen. 

Omdat we bang waren dat het zou gaan regenen hadden we onze poncho's aan. 

Kortom een mooie dag. Op naar morgen waarin de hoogteverschillen toenemen.

Coevorden - Hardenberg, woensdag 6 februari 2019

We verlieten Wil na een lekker ontbijt en het begon te regenen. Stoppen en de gloednieuwe poncho's aan. Voor wie mij kennen, het groene gevaar is nu ingewisseld voor het oranje gevaar. De groene erwt is vervangen door de oranje wortel. Foto's zijn er niet van. Het regende ... Maar beter ook. We zijn blij met de poncho. Je kan hem aan de zijkant open zetten. De onderkant en bovenkant open ritsen. Vooral handig als de regen ophoudt.

Wegens de regen liepen we in een ruk door naar Gramsbergen. Daar dronken we meerdere capacchino's, aten zelfgemaakte appeltaart met echte slagroom. Ik wisselde er mijn natte sokken met droge sokken en trok onder mijn poncho een regenbroek aan. Droge scheenbenen daardoor en mijn sandalen blijven dan ook droog. Hetty had geen regenbroek bij zich. En haar Hambags bleken toch niet voor 100% droog te zijn ondanks de goretex. Alweer niet. Bij de vorige kreeg ze na 2 jaar al het geld terug na onderzoek, en nu weer. Ze was niet heel blij.

Vervolgens doorgelopen naar Hardenberg. En daar verwachten we een tuinhuisje. Het tuinhuisje bleek vloerverwarming te hebben, een aparte slaapkamer en een grote woonkamer met keuken. Een grote mand voor het ontbijt op tafel en bier in de koelkast. Ongelofelijk. Dat maakt een plegrim dan wel weer heel blij!

Dus toch aardig gelopen. Ongeveer 20 km. Dadelijk even 'uitlopen' naar de Mexicaan. 

De blessures blijken wel mee te vallen. Alleen bij het opstarten heb je even het idee dat er twee bejaarden proberen een kunstje te doen. Daarna valt het mee. Tot morgen!

Sleen - Coevorden, 5 februari 2019

Mijn favoriete gastvrouw had de paar euro die ik nog te goed had vergeten maar dat maakten we goed door een lunchpakket te maken 😁. De man die niets kon bleek erg aardig trouwens. 

Goed gemutst, letterlijk ook, vertrokken we uit Erm. Droog en dat bleef het heel de dag. Na een kilometer of 6 was er een camping waar je voor 2,50 koffie met appeltaart zou kunnen krijgen. Benieuwd. We komen in een soort kantine met veel dozen en een kerstboom maar inderdaad een koffiezetapparaat voor cappuccino en Wiener melange en een grote doos met appeltaart. Als het op was zou er nog meer staan in de koelkast, lazen wij, en als de appeltaart te koud was konden wij die lauw maken in de magnetron. En zo geschiedde. Het geld moest in een potje en blikjes drinken waren voor 75 cent in de aanbieding. 

We liepen de onderstaande route van Erm naar Coevorden. Zoals te zien moesten we naar de paarse route terug. 

De afstand was een kleine 20 km, en daarna nog even op en neer naar het centrum van Coevorden.

En een Joodse begraafplaats.

Ons VODF onderkomen is leuk en onze gastvrouw is een leuk mens en nu aan het bridgen.

Wij hebben Coevorden bekeken en lekker en eenvoudig gegeten bij de Heren van Coevorden. 

Morgen verder. Nu een onderkomen zoeken voor overmorgen.

Schoonlo - Sleen, 4 februari 2019

Gisterenavond heerlijk gegeten in Grolloo. Schuin tegenover bromsnor Johan Derksen. De man van de B&B bracht ons er even heen. En iemand.van het café bracht ons even terug. Erg aardig. Heerlijk Portobello's met Gorgonzola. 

Na een lekker ontbijt waar we gelijk ons lunchpakket van mochten maken, er zou onderweg geen horeca zijn, vertrokken we vroeg voor ons doen en stonden al om half tien in de kou met een waterig zonnetje buiten.

Door de kou konden we niet te lang pauzeren. Uiteindelijk liepen we bijna 27 km. Onderwijl begon het dan toch te regenen. De nieuwe poncho's aan. Inmiddels weten we hoe dat moet. Wisten we dat maar eerder. Ik gebruikte de zoro methode. Hetty de duikerfles methode. Kan allebei als je het goed doet. Deden we niet gelijk hoor. Gelukkig stonden we onder een viaduct droog te oefenen. Uitdoen is trouwens ook geen sinecure. Nadat een mevrouw voor de snackbar mij bevrijd had van mijn eigen gemaakt dwangbuis constructie weten we nu toch hoe het ding uit moet. Mooie tocht weer. 

Ook het Pieterpad monument nog gezien.

Van Sleen naar Erm voor onze Vrienden op de Fiets slaapplaats. De gastvrouw wilde eerst 70 euro omdat ze dacht dat ik de B&B boekte. Ik dacht meer aan 45 euro ex toeristenbelasting. Tsjaaa. Dat kon ook. Maar daar had ze spijt van merkte ik. Ze had nog een aanvraag gekregen ... Maar toen had ze hem al aan ons toegezegd. Nou ja, geen zonnetje in huis dus. Wel een aardige kamer zoals tot nog toe allemaal. 

Morgenochtend ontbijt om half negen zonder haar. Zij is al naar haar werk. Maar met haar man. Maar die kan niet praten en niet alles begrijpen, en nog een paar dingen niet dacht ik te begrijpen. Herseninfarct. Maar hij is vast wel leuker dan zijn vrouw. 

We zijn erg stijf toch wel merken we. Vroeg onder de wol maar. En morgen gezond weer op.