Te voet naar Rome. In 2021. Of we het halen is de vraag. Wij zijn Hetty en ik. Nu 62 en 63. Maar tegen de tijd dat we vertrekken 62 en 64. Ik ben de jongste. En man. Daarom moet ik meer bagage dragen volgens mijn geliefde. Ouderwets wel een beetje, maar dat geeft niet. Het spelen van je rol als man is ook best leuk.
We gaan vertrekken half februari. Waarom dan pas? Wel, de dagen gaan lengen maar iedereen zit nog in zijn winter corona dip. En we hopen dat de horeca in België en Frankrijk dan weer opengaat. En dat maakt het wel veel lichter. Corona heeft ons in dit jubeljaar (eens in de 7 jaar is het dat) trouwens tot deze tocht gebracht. Eerst wilden we iets in Spanje gaan lopen. In de zon. Maar de lust na 2 geannuleerde vluchten, één waarvan we geld niet terugkrijgen (vlieg nooit met Mexican airlines en boek nooit met Schipholtickets) is ons vergaan. Dus daarom gewoon rugzak om en de deur achter ons dicht slaan. Annuleren is dan makkelijk. Gewoon op de bank blijven zitten. En … we vertrekken half februari. Wordt het prachtig weer begin februari gaan we eerder, pracht weer eind februari, gaan we dan. Maar ongeveer half februari dus.
We lopen de deur uit, en nemen de trein naar Maastricht. Ons reisboekje van Ben Teunissen begint daar. En omdat we het pelgrimspad naar Maastricht al 2 maal gelopen hebben doen we dat geen derde keer.
En nu zijn we dus aan het trainen. Soms met hulp van anderen maar meestal alleen. Alle fletchervouchers worden in de strijd gegooid voor de tweedaagse wandelsessies. Gisteren trainde we hier in de omgeving met Caroline, vrijdag met Francigena ganger Nelly, we kunnen veel van haar leren, en toekomstige Caminoganger van huis naar Santiago, Marianne. En maandag en dinsdag in Berg en Dal. Heuvels trainen.
We starten onze Francigena met de Via Mosana. Dus gelijk de derde etappe de Ardennen in, na Luik, gaat het omhoog. Ooit hebben we dit al gedaan. Vanuit Geleen, Hetty haar ouderlijk huis, naar Maastricht, Visé, Luik en Esneux. Maar dit doen we dus nog een keer. Dat is geen straf en we vinden het leuk in Nederland te starten.
Door dit trainen komen we al een beetje op niveau. Eindelijk zitten we weer op het niveau van de twintigers.(20km of langer). Maar wel met wat problemen nog. Schuurplekjes, vergeten in te smeren, de pijnlijke enkel, het regende en toch maar een keer niet op sandalen, God straft onmiddellijk, een pijnlijke knie van Hetty, en een hallux, die nu weggetraint wordt. Kortom, nog genoeg werk aan de winkel. Maar het oude niveau van 2019 komt terug. En ook voor als het regent en we kunnen niet droog zitten, 12 km zonder pauze lopen. Met rugzak, dat snapt u wel. 20 km zonder pauze moet op termijn bij kou en regen haalbaar zijn.
Behalve looptraining buiten trainen we binnen in huis ook. Naast de voeten training. Ten eerste de traptraining. Twee maal per week 20 minuten de trap op naar zolder, en naar beneden. Dan voor de rugzak onder andere, de buikspieroefeningen, de achterwaartse push-ups, de plank en het langzaam door de knieën gaan, tot op de grond, even blijven zitten, en dan langzaam weer omhoog. En als laatste, voor mijn zwakke bilspier, met een voet op de eerste tree, en de ander voet op de grond en dat been optillen en laten zakken. En andersom ook.
Dat lijkt veel … en dat is het ook. Maar op onze net niet jonge leeftijd wel nodig.
Ik zal jullie op de hoogte houden van onze vorderingen.
De blog wil ik deze keer eens doen met filmpjes van 30 seconden. De komende weken zal ik dit uitproberen. Reacties zijn welkom.
Groet en Liefde,
Victor
