Muizenissen in de slaapkamer, de Boeddha muis.

Muizenissen

Niet alleen op vakantie beleef je vreemde zaken. Ook thuis in bed (nee, dat bedoel ik niet). Onze lieve kat 🐈 Roshi, onze eigen zen-meester, ving weer haar derde muis sinds ik terug ben uit Spanje. 's Nachts natuurlijk. Wat ze dan doet is gezellig gaan spelen met de muis. Is het eerst kattenluik met succes genomen, en gaat de woonkamer vervelen, gaat de door kattenluik twee de trap op. Rechtstreeks naar onze slaapkamer. Daar gaat het spelen door. Ik probeerde dat natuurlijk eerst te negeren met de vage hoop dat het probleem verdwijnt en ik gewoon in kan slapen. 

Dat lukt van geen kant. Het is 2 uur in de nacht. Hetty is inmiddels ook wakker en besluit gelijk in te grijpen. Roshi slaakt namelijk bij binnenkomst met een muis, een soort mauw, 2 maal, maar gesmoord door de muis in de bek. Ze wil laten weten van haar vangst, trots als ze is. Hetty sluit Roshi uit de kamer en komt weer terug in bed. Maar … Roshi blijkt nog gewoon binnen. Het spelen gaat door! Slapen en morgen de muis maar gaan vangen? Nee, Hetty staat weer op er zet Roshi nu echt buiten. 

Half 3: de wekker piept. De wekker kan reageren op een zwevende hand via een infrarood licht methode. Uitzetten en aanzetten kan zo zonder de wekker aan gort te slaan. De wekker geeft dan een klein piepje als hij de hand detecteert. Maar dat kan de muis ook! Piep … OK. Weer verder slapen. Piep piep piep zegt de wekker. De muis is lekker bezig. Vervolgens horen we hem/haar lopen op het laminaat. Die mag de nagels wel eens knippen, denk ik. Even daarna loopt er iets langs Hetty haar haar. Weer even rust na wat schrik. Dan hoor je weer heel zacht getrippel over het laminaat, de muis zoekt een uitweg. Niet naar luisteren! Ik begin de Mantra SoHam te reciteren om de slaap te forceren. Hetty is ook nog wakker hoor ik. 

3 uur: ik zet met de telefoon op mijn nachtkastje, een Yoga Nidra meditatie aan. Daar val ik altijd te snel van in slaap. De 12 minuten haal ik normaal nooit zonder in slaap te vallen. Maar na 2 minuten verspringt de meditatie opeens een paar minuten naar achteren, en dan nog een keer. Wat is er toch aan de hand? Ik kijk naar het verlichte telefoonschermpje. En echt waar, daar zich de muis op. De bedient de telefoon! Ik doe het nachtlichtje aan. De muis kijkt me met grote ogen aan het loopt 5 cm naar achter en gaat tegen de Boeddha aan zitten. 

De muis  neemt zijn toevlucht tot de Boeddha!! 

Wat ik niets wist dat hij of zij dat ook in de woonkamer al had gedaan. Een echt heel groot Boeddha hoofd stond scheef.

Ongetwijfeld had Roshi hier geprobeerd de muis van het tafeltje af te halen. Maar terug naar de muis en Boeddha op het nachtkastje. Hetty is inmiddels ook komen kijken en nu staren we met 4 ogen naar de 2 ogen van het muisje. Dit vindt hij/zij wel eng en gaat achter de Boeddha zitten en vervolgens iets lager. 

Ja …. En nu? Hetty zegt, jij hebt toch ooit met een emmer een muis gevangen door dat ze daar in viel en niet uit kon doordat de wand te glad was? Uhhhh om 3 uur 's nachts kon ik mij vaag iets herinneren maar hoe en wat ? Maar Hetty besluit de emmer te halen en er iets lekkers in te doen en dan neer te zetten bij iets waar de muis op kan klimmen. Eerst moet ze dan uit de slaapkamer zonder dat Roshi naar binnen komt. Geen sinecure want die ligt op wacht voor de slaapkamerdeur. Even later is ze terug en heeft ze Roshi buiten weten te houden. We overleggen waar de emmer te plaatsen. Er zit kaas en pindakaas in. Dan …. klimt de muis over het elektriciteitssnoer van de Boeddha naar boven en gaat op de oplader zitten maar kan niet verder …

Ik zeg, snel de emmer, en Hetty veegt onze muis de emmer in.

En die kan er niet zomaar uit. Ik spring uit bed en pak de deksel van de afvalemmer en plaats die op emmer van de muis.

We berekenen snel even de zuurstofvoorraad nodig om een muis de rest van de nacht in leven te houden. Genoeg roep ik en we vallen half dood neer in bed. Deze muis moet wel een gereïncarneerde monnik zijn … Ze/hij houdt van Boeddha 's en mantra's.

De volgende ochtend zet ik eerst de emmer met muis in de andere slaapkamer en laat Roshi 🐱 binnen. Die gaat op onderzoek uit. Maar vindt niets. Ik trek mijn kleren aan, doe mijn lenzen in en kleed me aan. Ik ga naar de keuken en geef Roshi en de buurkat Pjotr, die hongerig voor de deur staat, te eten. Zet de deur wijd open en haal de muis in de emmer naar beneden en open de poort naar het gemeenschappelijke groen. Daar in het gras tussen het riet en de brandnetels open ik de emmer van Pandora. En hoop dat de muis het overleefd heeft. Nou, zeker, hij/zij (of LHBTIQ+, het of hem, als is hem taaltechnisch fout) is springlevend en hij/zij springt tot halverwege de rand van de emmer. Alle pindakaas en kaas en krentenbrood is op. En ze (ik denk eigenlijk stiekem dat het een 'ze' is) sprint weg. Eind goed, al goed. 

Ben Teunissen overleden , de weg van de Franken

Een boegbeeld van de Camino's is gestorven. Met zijn boekje in de hand liepen wij van bij Lugo naar Rome, boekje 3 en van Maastricht naar Reims, stukje uit boekje 1. We gaven braaf eventuele weg-weg situaties door en hij vond het leuk om ons te volgen via Pindat. Ook gaf ik altijd goedkope overnachting adressen door, die nog niet in het boekje te vinden waren. Ben was nog niet zo oud (uit 1950 dacht ik ) en pas was er nog een boek van zijn hand verschenen. Geen wandelboek maar meer een boek over hoe goed te leven, 'alles komt altijd goed'. In memoriam Ben Teunissen Ben Teunissen, Lid van Verdienste, plotseling overleden Met diep verdriet en grote verslagenheid delen wij mee dat Ben Teunissen, een van de zeer gewaardeerde Leden van Verdienste van onze vereniging, op donderdagavond 27 oktober plotseling is overleden. Ben was vanaf het begin lid van onze vereniging. In het jubileumnummer 25 van OMNES, dat op de dag na zijn overlijden bij de leden op de mat viel, vertelt hij daarover: “Toen ik in 2008 had besloten de tocht naar Rome te ondernemen, zocht ik contact met de toen nog piepjonge vereniging. Ik dacht meteen: Deze club, daar wil ik bijhoren.” En dat heeft hij gedaan. Vanaf 2010 tot eind 2015 was hij de hoofdredacteur tevens illustrator, tekst- en eindredacteur van “zijn” OMNES, waarvoor hij ook de naam bedacht. Maar ook daarna leverde hij nog onmisbare bijdragen aan elk nummer, tot en met het 25ste, waarvan de voor- én achterkant zijn handtekening draagt. Daarnaast was Ben ook actief betrokken bij de grote vernieuwing van de website dit jaar, het Handboek, het fotoarchief, de brochure en verschillende andere publicaties van onze vereniging. Maar niet in de laatste plaats was Ben Teunissen de man die met zijn vijfdelige wandelgids De Weg van de Franken vele honderden Nederlandse en Vlaamse pelgrims begeleidde op hun tocht naar Rome en verder zuidwaarts. Jaarlijks keerde hij terug naar België, Frankrijk, Zwitserland of zijn geliefde Italië om zijn gids, waar nodig, te actualiseren en te verbeteren. Samen met Ruud Bruggeman schreef hij een inspirerend boek (Alles komt altijd goed) over wat het pelgrimeren hem aan inzichten en wijsheid heeft gegeven. Ben was een geduldige, wijze en lieve man. Zijn overlijden is een groot verlies voor onze vereniging. Wij wensen Carla, zijn drie zonen en hun partners, en zijn zes kleinkinderen heel veel sterkte bij het verwerken van dit grote verlies. Op zaterdag 5 november is er van 12:30 tot 14:00 uur een herdenkingsdienst in Crematorium Waalstede te Nijmegen | Staddijk 130. Leden die op deze wijze afscheid willen nemen van Ben, zijn welkom bij de dienst. De deuren gaan 12.30u open.

Camino vanaf Maastricht tot Troyes

Oorspronkelijk zouden we het pad van de Franken lopen, richting Rome. Maar doordat er weinig overnachtingsplaatsen waren na Reims op deze route zijn we doorgelopen op de Camino route naar Spanje. 600 km. Deze tochten hebben we bijgehouden op deze app:

Klik hier voor de app om de reis Maastricht Troyes te zien.