Rolde - Schoonlo, 3 februari 2019

Gisterenavond schrikken. Een pijnlijke plek op de hiel. Een kloof. Ik gelijk smeren met smeerwortel en nog een paar varianten. Opgeteld bij de pijn van de pees achter de grote teen was ik niet zo blij, tenminste, wat die zaken betreft. Hoe moet dat als ik vele weken op pad ga? Allemaal over? Gisteren onderweg de rugzak iets hoger gezet. Vandaag bekijken of het beviel. 

Na een heerlijk ontbijt op pad. Het was prachtig onderweg. Genieten. Eerst door het mooie Drenthe. 

En de hunebedden! Best bijzonder.

De route zou 18 km zijn waren het niet dat we op zoek gingen naar horeca ... Die bleek dicht te zijn. Voortaan eerst even bellen maar. Morgen geen horeca ... Hoeven we ook niet om te lopen. Al met al werd het toch wel ruim 21 km.

En ondanks dat de horeca helemaal gesloten was zijn we er wel gaan zitten. Op het voor wind afgesloten terras lekker lunchen. Het voelde als een heerlijk voorjaar. Alleen de sneeuw om je heen herinnerde je aan de winter. We voelen een beetje  rossig, de huid gloeit. Verbrand?

De laatste kilometers gingen beduidend langzamer dan het middelste stuk. Maar we zijn waar we wezen moeten. Zo meteen worden we door de eigenaar van de B&B naar een restaurantje in Grolloo gebracht om te eten. 

De schouders gingen iets beter maar soms wel een pijnlijk spier die de beweging van de nek beperkt, maar gaat al beter. De kloof in de hiel houdt zich in. De pees die pijn doet doet dat vooral bij de eerste kilometer. Na het Pieterpad wel even een weekje niet lopen denk ik. En Hetty loopt als een kieviet al was ze van wel moe aan het eind. 

Morgen een lange etappe van 24 km, maar daarna nog 2 km naar de Vrienden op de Fiets. Dus ruim 26 km. Dat zal wel even tegenvallen met onze bagage. We hebben al wat water geloost en lopen nu met een halve liter. Dat scheelt. Maar het blijft een hoop.