Maastricht - Maastricht, 21 oktober 2019

Op weg richting huis met de trein. Vandaag Maastricht onveilig gemaakt. Maastricht valt op door zijn modieus geklede bevolking, zeker de jonge vrouwen, en zelfs de jonge mannen maar ook de oudere garde en de hoofddoek is er net zo zeldzaam als bij ons de boerka. Heel anders dan in Rotterdam. 

Verder is het de stad van de historie. We liepen over de Sint Servaasbrug. Die herbouwd is rond 1200 nadat die was ingestort. De ingestorte versie was gebouwd ergens rond het jaar 350. 

Wij zijn de onze reis geëindigd is de kapel Onze Lieve Vrouwe Sterre der Zee. Ik vind dat een veel mooier eindpint dan de Pietersberg (waar we al geweest zijn trouwens). Een spirituele plaats met veel sfeer. Ik zag dat de paus daar nog langs geweest was in 1985 onder het motto van, we komen naar u toe deze zomer. In het Nederlands, Limburgs, Spaans, Engels en het Italiaans hangen de borden van het gebed ter hare ere.

Verder heerlijk door de stad geslenterd. Hetty vindt dat heerlijk. En nu in de trein naar Utrecht en vandaar naar Rotterdam. 

Het was een mooie tocht. Bedankt voor de vele aanmoedigingen en reacties.

En nog wat mooie teksten van vandaag onder mijn foto. 

Groet en Liefde,

Sint Gerlach - Maastricht, 20 oktober 2019

Na een uitgebreid ontbijt moesten we er dan toch aan geloven, rugzakken op en lopen door de prachtige maar natte omgeving voor Maastricht. 

Mijn sandalen hielden het droog ongeveer  10 kilometer lang. Dit door de regenbroek en poncho die regen enigszins tegen hielden. Maar daarna was het dan ook wel goed mis, de sokken waren nat. Wat wel heel mooi was dat eindelijk de schoenen van Hetty, de nieuwe schoenen, het droog hielden. Wat een pak van mijn hart. En dat van Hetty.

Het was niet zo'n hele grote afstand dus kwamen wij redelijk vroeg aan in Maastricht en zochten en vonden ons onze hostel. The Green Elephant. We kregen aan kamer met 5 bedden maar we hadden de kamer voor ons zelf alleen. Want we hadden een tweepersoonskamer gereserveerd. 

Omdat we al heel veel Italiaans, Mexicaans en maaltijdsalades hebben gehad mocht ik uiteindelijk van Hetty het restaurant kiezen en dat is gelukt. De eerste die ik wilde  reserveren was helaas helemaal vol maar de tweede had nog een tafeltje vrij.  

Dus vanavond sluiten we af met een heerlijk Indiase maaltijd. We hebben erg genoten van de tocht ondanks het slechte weer waar we steeds beter tegen blijken te kunnen. 

Resumerend kunnen we stellen dat deze 258 kilometer (plus wat extra zoals altijd ivm het verkeerd lopen en naar de slaapplaatsen en restaurants lopen) redelijk goed gegaan zijn. Hetty heeft wel wat last van haar voeten gehad na de 10 dag maar toen we het even rustig aan konden doen waren die eigenlijk ook weer snel beter. 

Rest mij te vertellen dat het ontbijt bij de Green Elephant geweldig een gezond is. Vegetarisch maar gezondsmensen en veganisten kunnen er ook goed terecht. 

Groet en Liefde,

En dan nog de spreuken die we in onze kamers of restaurants hadden.

Sittard - Sint Gerlach, 19 oktober 2019

Mijn beschermengel maakt overuren dit jaar. Eerst op de Camino bij het brommer in incident waarbij de brommer tegen mijn rug tot stilstand kwam waar ik verder totaal geen letsel van had, zelfs alleen een zachte aanraking voelde en daarna gisteren de verloren telefoon die keurig teruggebracht werd.  En vandaag het petje welke ik vond in de Sint Antonius kapel. De sint-antoniuskapel had ons al voorzien van een droog onderkomen terwijl wij onze natte spullen vervingen door droge spullen. Maar daar gebeurde nog meer. Ik vond daar een prachtig petje die ik mee nam omdat mensen toch niet terugkomen lopen voor een petje. Vandaag ben ik mijn petje die ik van huis had meegenomen, zoals je op de foto's kan zien, kwijtgeraakt. Kortom de vervanging van het kwijtgeraakte petje vandaag was al voorzien door mijn beschermengel en klaargelegd in de sint-antonius kapel gisteren. Beschermengel, bedankt!

Vanochtend zijn wij relaxed opgestaan omdat wij mochten ontbijten om 9 uur. Het was een heerlijk ontbijt met een gezellige gastvrouw en daarom liep het nog wat langer uit dan normaal. We zijn tenslotte op wandelvakantie waarbij het wandelen net zo belangrijk is als de vakantie en omgekeerd.

Inmiddels geland in het leuke hotelletje in Sint Gerlach. Waar de slimme herbergier aanbiedt een geüpgrade kamer te nemen. Dan heb je een eigen douche en toilet.  Ik vond dat helemaal niet nodig maar het Hetty was na het zien van de kamer heel gauw vekocht.

Verder rest mij te vertellen dat de wandeling vandaag leuk en nat was. Net zo leuk als nat. Zoals jullie kunnen zien heb ik niet zoveel foto's gemaakt deze keer omdat de poncho en de regen dat een beetje tegen.

Zo meteen eten in het dorpheus en het hotel heeft een groot café  dus dat komt wel goed.

Groet en Liefde,

Montfort - Sittard, 18 oktober 2019

Vroeg opstaan want de heren des huizes moesten naar hun werk. Lastig voor Hetty. Maar een lekker ontbijt maakt een hoop goed. 

We begonnen met goed weer maar na een paar uur kregen we werkelijke een  plensbui over ons heen. De regen liep onze schoenen in (doordat we onze regenbroek nog niet aan hadden) en de plassen waren zo diep dat mijn sandalen vol liepen.  In de kapel van de heilige Antonius hebben we onze sokken en zooltjes voor droge exemplaren vervangen. Daarna bleef het gelukkig droog.

Ook fijn voor de telefoon die ik verloor. Daar kwam ik redelijk snel achter. Hetty belde mijn toestel omdat ze er van uitging dat ik hem toch wel ergens gestopt zou hebben, maar kreeg uiteindelijk een vinder aan de telefoon. Die vroeg of we op die en die straat stonden. En ja, inderdaad, daar stonden we. En dat ze hem dan wel even kwamen brengen. Even later kwamen een jonge moeder en vader langsgelopen met het toestel! Fijn! Mijn camino-engel is nog volop aan het werk. 

Geen horeca onderweg maar wel een goede mexicaan in Sittard, en een heel aardig onderkomen met een leuke gastvrouw.

Gebouwd voor pelgrims
in Sittard.

Groet en Liefde,

Swalmen - Montfort, 17 oktober 2019

Vertrokken met zon en na een heerlijk ontbijt naar een super luxe design kamer in Montfort. Later op de dag de bekende miezer. Hetty had op het laatst last van haar voeten. Nu gaat het goed maar hoe gaat het morgen? Dat is spannend. Vandaag weer veel paddenstoelen, heerlijke geuren en af en toe horeca.

We lopen normaal eerst 10.000 stappen voordat we naar de horeca of bankjes op zoek gaan. En 20.000 voor de 2de stap. Daarna is het uitlopen of soms een extra stop als er leuke horeca lijkt te zijn of zoals nu vaak de 30.000 gepasseerd wordt. Mijn stappen.  Zo heeft iedereen zijn schema. Omdat alle etappes van de laatste week 20 plus zijn schiet rusten om de 10.000 stappen wat op. 10.000 stappen is omgeveer 7,3 km.

Normaal ontbijten we om half negen dus zijn we nooit zo vroeg. Morgen echter ontbijten we oms half acht omdat onze gastheren naar hun werk moeten. Eindelijk eens iets eerder aankomen. In het gezellige Sittard. 

Groet en liefde,

Victor

Venlo - Swalmen, 16 oktober 2019

Waarom een blog? Voor mij is het een soort dagboek. Leuk om na te lezen. Zoals bij de Camino naar Santiago. Heel blij dat we toen een blog hebben bijgehouden. En misschien is het gewoon ook heel leuk om af en toe iets te delen. Je ervaring delen met anderen. Het schept een band. De ervaringen op zich zijn nog geeneens zo bijzonder. Het bijzondere is net niet te pakken. Is het die mooie verkleurende boom? Is het die kruisbessenvlaai met dieekkere cappuccino, of is het die blik als je elkaar tevreden aankijkt? Of het klagen tegen elkaar over de stijve spieren? Of het mooie uitzicht? Dus hoe deel je deze op zich niet schokkende zaken?

Je deelt dat je leeft. Dat het mooi is met anderen te leven. Maar we weten eigenlijk niet hoe het allemaal werkt.

Het leven is een mysterie dat geleefd moet worden. 

En dat doen en delen is leuk. 

O ja, hoe was het vandaag? Ongeveer net als gisteren 😀    Niets bijzonders en toch een uiting van leven, een uiting van het mysterie. 

Tiggelen. Het dorp waar Hetty 4 maanden gewoond heeft toen ze moeilijk opvoedbare jongeren werkte voor haar hbo studie.

Groet en liefde, 

Victor

Swolgen - Venlo, 15 oktober 2019

Het bekende gedoe. Lekker droog lopen met een t-shirt, het truitje, en daarna weer de poncho, dan de poncho weer uit, weer in een truitje en zo maar door. De route was deze keer heel mooi en redelijk plat en liet zich redelijk vlot lopen. Het veer welke wij moesten nemen lag er deze keer niet uit maar vanaf het veer waarop we over voeren zagen we de andere pont liggen, helemaal uit het water, in onderhoud. De pont bij Gennip die wij niet hadden kunnen nemen. 

Ja, zei de schipper, dat doen ze altijd in de herfstvakantie, dan hebben de kinderen die over moeten varen naar school er niet  zoveel last van. Net alsof die belangrijker zijn dan de Pietenpadlopers!  Nou ja, sommige dingen heb je maar te accepteren. In Venlo hebben we geslapen en dat was een mooie kamer bij aardige mensen. De gastvrouw was van haar vak coach, het type wat je wel kent en wat we nog al eens tegenkomen bij vrienden op de fiets. Gezellig, veel pratend, en aanwezig  en enthousiast, een leuke vrouw des huizes. De heer des huizes, iets rustiger maar ook gezellig zagen we toen we samen ontbeten. 

Onze gastvrouw bracht ons nog richting het restaurant 's avonds, wat fijn was, want we zaten wel 2 kilometer vanaf het centrum. En het weer was inmiddels niet zo goed meer en het regende pijpenstelen. Wij zijn aangekomen in een Italiaans restaurant met de naam Laterna en het eten was heerlijk en overvloedig zodat Hetty het geeneens helemaal op kon. Daarna, na het heerlijke eten, lekker teruggelopen en goed geslapen we zijn klaar voor de volgende etappe.

Prachtige waterpartijen onderweg waar je op vlonders langsliep.

Oud geworden paddenstoel.

Afrikaantjes

Afrikaantje worden gebruikt om de velden waar rozen gebloeid hebben te bevrijden van rozenaaltjes.

Limburgs landschap

Engelen beschermen ons.

Kaarsjes opgestoken

Tot zover het verhaal van gisteren. 

Groet en liefde,

Victor

Groeningen - Swolgen, 14 oktober 2019

Ik was al gebeld. In het 4 persoons huisje zou nog een 3 de persoon zijn. In Swolgen. Niet zo raar in een 4 persoons huisje, maar leuk dat ze het meedelen. Toen wij na een lange en mooie dag in Swolgen aankwamen en bet huisje gevonden hadden waren we heel blij. De muziek stond al aan, een paar lichtjes ook. De tafel stond al voor het ontbijt klaar en de woonkamer was bere gezellig. Wijn en bier in de koeling, gebak in de koelkast. Wat een verwennerij. 

Even laten kwam Harry, een van de eigenaren, even kijken of alles goed ging. En tegelijkertijd kwam de extra gast langs. Willem, op de fiets. 

Bleek Willem de afwezige man te zijn, de eigenaar van de groepsaccommodatie in Braamt, die ons telefonisch rondleide omdat er toen niemand thuis was, en waar wij met zijn vrouw en schoondochter heel gezellig een paar wijntjes gedronken hebben. Kortom, het werd er gezellig deze avond. De wereld is klein. 

En nu vandaag. De tocht was prachtig maar wel lang en vermoeiend. Niet genoeg horeca en veel zon. En de enige Jozefkapel uit Nederland bekeken. 

En de nagebouwde Lourdes grot. 

En ook nog een buitenkruisweg. 

Tel daar de koeien bij op en weet dat het goed was vandaag.

De rest horen jullie misschien ooit nog. 

Groet en liefde,

Victor