Lekker ontbijt halen, bij Fletcher echt lekker. Voor ons doen vroeg. We hadden een time slot wederom. Nu voor 8 uur. De eerste. Relaxed ontbijten en gaan. Onderweg liet Hetty haar telefoon 2 keer vallen. Daarmee haar gemiddelde boven de 1 brengend. Dat gaat natuurlijk een keer verkeerd op die stenen ondanks de redelijk stevige bescherming. Wat ze doet is haar telefoon in haar vest zonder zakken stoppen. Die kan door de rugzak riem dan als zak dienst doen. Maar dan maakt ze haar rugzak los, en dan valt de telefoon door het vest heen. Dat is trouwens niet haar schuld maar de schuld van de mannelijke ontwerpers van vrouwenloopbroeken die daar geen fatsoenlijke zakken in maken. En ook van de mannelijke vestenmakers 😀.
Maar niet getreurd, de zon schijnt, de omgeving is prachtig, en het pad is moeilijk.
Ergens staat een bordje looppad naar Mheer, spontaan nemen we die. Mooi! Er hebben alleen weinig mensen gelopen. Het pad wordt steeds meer gras, en het gras wordt steeds langer. Een déjà vu ... De Camino van 2019 met Peter en Wim. Lang en nat gras. Ik geef Hetty, die nu ook op open schoenen loopt, een spoedcursus 'silly walks' zoals ontwikkeld door de genieën van Monty Python. Je trekt je voeten hoog op, en zet ze vervolgens vanuit die grote hoogte plat op de grond. Nog meer déjà vu, de weg verdwijnt en prikkeldraad verschijnt. Dus over het prikkeldraad en verder, en om uit het terrein te komen nog eens. Goed, gelukt. Nu zien we het kasteel van Mheer. Maar we slaan de andere kant op. Maar Hetty wil toch even kijken. Ik voorspel dat ze hier spijt van krijgt ... Extra kilometer. Maar goed, het gaat goed, Hetty loopt als een hinde, ik sukkel er wat achteraan. Blijft dat zo goed gaan? Het pad is moeilijk. Vele steentjes, echt lastig en vermoeiend voor de voeten. Dat wreekt zich op het eind wellicht?
De helden raken zo omstreeks de 18 km wel vermoeid, het worden er 26,5 met ook nog behoorlijk wat hoogtemeters. Het blijft mooi. Eysden voorbij, zou Marianne hier niet naar toe gaan vraag ik aan Hetty, geen idee, zegt ze.
We hopen op een koffie to go, onze eigen koffie is al lang op. Het wordt wel zwaarder. Dan komen we Maastricht binnen, een stad. Hetty is enthousiast over allerlei gebouwen en de kleding van de vrouwen.
We naderen de Green Elephant. Een leuke eco lodge met vegetarisch en veganistisch eten. En waar je goedkoop een bed kan huren. En ook een paar kamers, die nemen wij. Nou ja, 1 dan. En nemen wit bier en chardonnay. En vegan hapjes, heerlijke snacks. En natuurlijk een vegan seaweed hamburger, met heerlijke frieten en een quiche. Met lekker veel vegan mayonaise. En nog meer bio Gulpen witbier. Kijk, daar knap je van op. Lekkere douche en dan lui naar YouTube kijken op TV, naar mijn eigen geweldige kanaal Advaita Nederland Music. Wat leuk zo dat dat allemaal kan. Nu lekker slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Vergeet niet je naam onder je bericht te zetten!