Burgos - Salamanca, 9 februari 2020

Vertrokken uit Burgos. We moesten maar een kort stukje rijden. Naar Salamanca. Niet te hard, want ze controleren hier op snelheid. Zelfs op de motor. Twee van die verkeerspolitie motoren reden naast ons. Maps.me gaf aan dat we 118 reden, dus keurig onder de 120. De agenten keken 1 voor 1 eens integraalgehelmd naar binnen en reden toen door. Om een uur of half één een parkeerplaats gezocht ergens in de stad en lopend een café gezocht. En dan maar eens bellen. Ja, we zouden wel alvast naar ons hotelkamer kunnen. Met een code, en daarna binnen een scherm invullen, en daarna identificatie via de mobiele telefoon, en daarna naar de kamer, waar de deur dan gewoon open zou klikken, en daarna zouden we een magnetisch kaartje vinden waarmee we dan daarna de kamer in en uit zouden kunnen. Heel simpel toch?

Fase 1 was niet zo moeilijk. 1781 kan ik wel intikken, hoewel, ik vergat dat er een # achter moest. Maar daarna, naam invullen, boekingsnummer invullen en wat hierboven beschreven is. Allemaal gedaan. Deur open gaf het systeem. Een wonder ! Alleen de deur ging niet open ...
Na nog een keer dit festijn jatte Hetty het chipkaartje van de schoonmaakster. Zo radeloos werd ze. Maar dat werkte als een trein. Tenminste ... Het chipkaartje wat op ons lag te wachten werkte niet. Maar na een tijdje wel.
Kijk, een hoop gedoe. Maar dan heb je ook een mooie kamer met pantry en ontbijt in de kroeg hiernaast voor 32 euro. Je moet er iets voor over hebben zullen we maar zeggen.

En verder, Salamanca is een prachtig leuk stadje, gezellig, veel toeristen al in tegenstelling tot Burgos. Fleecevest is genoeg, 14 graden met een zonnetje. Kijk daar doe je het toch voor!

Morgen op naar onze startplaats van de Via Algarviana. Vroeg op want het is nog wel meer dan 600 km rijden.

Groet en Liefde Victor