Monchique - berg - Monchique, vrijdag 21 februari 2020

De pasta gisteren smaakte heel lekker en de openhaard snorde dat het een lieve lust was. Vanochtend opgestaan, een eco-demonstratie bekeken, met ons huisje op de achtergrond,

en heerlijk ontbeten en vervolgens toch de wandelschoenen aangetrokken en de kleine rugzakjes opgehangen en de stokken gepakt.

De route die wij niet gelopen hebben moest natuurlijk bekeken worden. En het was inderdaad een prachtige route, en een behoorlijk pittig route, waarna we uiteindelijk een mooie berg beklommen, zonder de aanduidingen van de Via Algarviana. We liepen de route dus nu omgekeerd, en kwamen eerst over een gebied waar ze inderdaad flink bezig waren met het weghalen van bomen. Op de site van de via algarviana waren wij daar al voor gewaarschuwd in verband met de branden van enkele jaren geleden, die je nog goed kon zien.

Er waren wat werkzaamheden en hoe dichter we bij het bergtop kwamen hoe minder markeringen zichtbaar waren. Voor dit traject heb je dus je gpx nodig op je telefoon. Wij beklommen de berg zonder het pad te kunnen zien, maar kwamen toch boven. Wij zijn op die top gestopt en hebben daar een rustpauze ingelast en zijn vanaf daar weer teruggelopen naar Monchique. Het ging eigenlijk vrij makkelijk en dat is dus goed nieuws. Een 10 km zware wandeling kunnen we dus nog wel redelijk makkelijk aan. Zonder rugzak. Maar die rugzak en de afstand verlengen blijkt toch een kwestie van veel trainen. Wat best wel speelt, is dat trainen best wel moeilijk vol te houden is. Je hebt mensen die vrij gemakkelijk op een hoog niveau kunnen trainen, maar daar schijnen wij toch niet echt toe te behoren. Wij zijn van nature geen trainingbeesten. Toen ik de Camino ging  lopen van huis uit naar Santiago had ik veel getraind. Gestimuleerd door Wim en Peter, wel trainingbeesten, en anderszijds door Hetty die het Pieterpad nog wou lopen. Wat dat betreft bofte ik dus dat de training mij min of meer werd opgedrongen. Nu moeten wij het van ons zelf hebben en komt onze luiheid toch af en toe bovendrijven, dat zal de conclusie zijn, maar als we willen kunnen we alles lopen met voldoende training, en dan zal de training ook wel plaatsvinden. Nu gaan we nog even een kopje koffie drinken en dan nog wat lekkers te eten maken met het haardvuurtje erbij en kijken of Radka nog ergens binnenkomt. Ik heb haar ge-apppt dat ze bij ons mee kan eten maar ik weet niet of ze de route in één keer kan afleggen. Zelfs al is ze jong en goed getraind. Als het te zwaar is voor haar zal ze haar tarp wel opzetten in de bergen en daar blijven slapen. Ik ben benieuwd. Het blijft nu nog een half uur licht en ze heeft haar telefoon nog niet aanstaan zo te zien.

Goed, nu gaan we verder terugreizen naar de auto met bus trein en bus en bus en bus en daarna nog naar wat mooie steden. Daarvan zal ik niet iedere dag meer verslag doen.

Groet en Liefde,

Victor en Hetty