Saint Leonard de Noblat - Sint Jean Pied de Port, 7 februari 2020

Sint Jean Pied de Port

Heerlijk gisteren de plek bekeken waar ik verleden jaar liep. Toen in de auberge van de gemeente. Samen met Peter en Wim en Joel, de Luxenburger (te laat binnen, de vvv was al dicht en door ons illegaal binnengelaten) en een jonge Belgische Sophie, die er al een nacht was om haar schoenen te laten maken. We kwamen er langs. Ik liet Hetty de plek zien waar we de gekke foto namen met Joel en zijn opruimkar.
Ze was helemaal weg van de opengewerkte toren van de kerk. 

De pizzatent waar ik destijds Peter en Wim zag was gesloten. Het was nog erg stil in het dorp. Geen toerist te zien. Ik weet nog dat ik zelf kookte om genoeg goed voedsel binnen te krijgen. Ik realiseerde me dat de kans dat ik door zou lopen tot Sint Jean steeg en wilde me daarop voorbereiden. 

We vonden een echt Frans tentje met een driegangenmenu, plat de jour, voor 12.50, en het was prima. Natuurlijk een extra omelet voor de vega variant dus voelde ik me weer helemaal thuis. 

Bij het vertrek liepen we even door het dorp. Ik maakte een foto van de plek waar we sliepen en keek door het raam. Ik herkende de tafel waar we aan zaten. Een mevrouw deed het raam open en begroette ons vriendelijk. We maakten een praatje, vertelde in ons beste Frans dat ik hier geslapen had. Dat vond ze erg leuk omdat ze de boel klaar aan het maken was voor komend seizoen. En er was net een nieuwe douche geplaatst. Wat leuk toch!

We bezochten de kerk en ik vroeg me af of ik die eigenlijk wel van binnen gezien had de vorige keer. Mooi in ieder geval. En toen de auto in naar Sint Jean na ons ontbijt.

We werden bij de eerste stop alvast door het heerlijke zachte weer blij verrast. Dat was nog eens een prettige verrassing.

De tocht verliep op enkele kleine vergissingen na, vooral op het conto te schrijven van Maps.Me, goed.

In Sint-Jean, 11 graden nu ik dit schrijf om 22.00 uur,  eerst even de mooie straat en het kerkje bekeken.

Mijn schoenenzaak was nog dicht, maar het stoepje waar Wim Lodewikus op zaten, was er nog steeds. Daar waar ik met mijn nieuwe schoenen duidelijk maakte dat ik mee zou lopen naar Santiago de Compostela. 

De gebruikelijke restaurantjes en drukte was afwezig dus zochten wij via maps een van de restaurantjes op en aten daar en lekkere geitenkaas salade, gecombineerd met een half litertje witte wijn. En een koffie toe. Het was fantastisch om weer even in sjpdp te zijn. 

En nu op naar Burgos.